جاودانه ... ها

25 اوت 1979 امام موسی صدر و همراهانشان ب دعوت رسمی "معمرقذافی" ب لیبی رفتند .

در ۳۱ اوت ( ۹ شهریور ) آخرین روزی بود که ما طعم داشتن امام موسی صدر را می چشیدیم .

بعدازظهر روز ۳۱ اوت و نهم شهریور  ِ ۳۲ سال پیش ایشان برای آخرین بار در حال ترک هتلشان

دیده شده اند و پس از آن ما غوطه وریم در بی خبری و دل تنگی ...

امام موسی !

۳۲ سال از نداشتنت گذشت ... ۳۲ سال گذشت ؟

آقایان ، آواز برادری شان با دیکتاتورقذافی این روزها بلند شده و هیچ اعتراضی ب این آواز وارد

نیست انگار !

روی صندلی های مذاکره و برادری با لیبی که می نشینند ، تو دیگر جایی نداری آقا موسی !

ولی روی صندلی ای که روب ماست و چشم هامان که سوال و تاسف از توش می بارد ، پرونده

تو پیگری می شود !!

نمی دانم چرا این پرونده ی تو با این همه سال پیگیری (!) ب سرانجام نرسیده و معلوم نیست

چرا آقایان ب این نتیجه نرسیده اند که لیبی و شخص سرهنگ قذافی مسئول ربودن توست و ...

ما کَریم آقای صدر ! دیگر کَر شده گوش هامان از شنیدن بزرگداشت حقوق شهروندی از زبان این

 آقایان !

نمی شنویم دیگر ... آخر چشم هامان ، دیدنی هایی می بیند که جا برای شنیدن این جملات

باقی نمی گذارد .

چشم هامان می بیند لبخند های روب دوربین و غرور همراه با عینک آفتابی ِ قذافی را که دست

در دست این آقایان ب ریش ما می خندند ...

تصور سی و دو سال در بند بودن ... تصور سی و دو سال منتظر بودن تا کسی یادش بیافتد که

توی ِ ایرانی ِ اندیشمند ِ بزرگوار ، ربوده شده ای آخر توی یک دعوت رسمی ب لیبی !

شرمنده آقا موسی ... روی مان سیاه !

برگرد ... بیا ... " اللهم فک کل اسیر " ... 

یادداشت :

" رمضان ، تنها با این اوصاف رمضانی است که فضایی ایجاد می کند تا انسانی عزتمند و

سرافراز پرورش یابد که فاتح مکه باشد و پیروز جنگ بدر و سازنده ی تاریخ . "

امام موسی صدر

 غریبی و اسیری چاره داره ؟ ( لطفا بخوانید )